#echo banner="" ปกิณกะ พระโพธิญาณเถร

คลิกเมาส์ที่ใดก็ได้ในเฟรมนี้เพื่อเรียกเมนูด่วน

ปกิณกะ

จากหนังสือ บุญญฤทธิ์ พระโพธิญาณเถร

หลวงพ่อชา สุภทฺโท วัดหนองป่าพง

อำพล เจน บรรณาธิการ

ดีกว่าหมาหน่อยนึง

มีแม่ชีท่านหนึ่ง (ขอสงวนนาม) ได้กล่าวแก่ใคร ๆ ว่าตัวท่านเองสำเร็จเป็นพระโสดาบันแล้ว วันหนึ่งไค้มาวัคหนองป่าพงกราบนมัสการหลวงพ่อ แล้วบอกหลวงพ่อว่า ตัวท่านสำเร็จโสดาบัน แล้ว

หลวงพ่อบอกว่า

“เออดีกว่าหมาหน่อยนึง”

แม่ชีได้ยินก็โกรธจัด เดินฟัดเฟียดหนีออกจากวัดไป

หลวงพ่อเห็นแล้วหัวเราะ ขำ ๆ

ฝรั่ง - ไทย ชอบคนละอย่าง

มีรูปหลวงพ่อยิ้มกว้างแพร่หลายออกมาภายหลัง จากที่ท่านกลับจากอังกฤษ ภาพยิ้มนั้นเป็นฝีมือศิษย์ฝรั่งถ่ายเอาไว้

ศิษย์ไทยถามเป็นเชิงตำหนิ

“ทำไมจะต้องมีรูปหลวงพ่อยิ้ม”

“นี้เป็นเรื่องแปลก” หลวงพ่อว่า

“คนไทยชอบให้ครูบาอาจารย์มีรูปขรึม ๆ สำรวม แค่ฝรั่งชอบไปอีกอย่าง”

ที่มาของคาถาหลวงพ่อชา

นายทหารท่านหนึ่ง มาเฝ้ากราบอ้อนวอนขอพระเครื่องของหลวงพ่อ แต่ท่านไม่มี ท่านเมตตาบอกว่า

“เอาไปทำไมของอย่างนั้น เอาต่อนมันไม่ดีกว่ารึ”

(ต่อน หมายถึง ชิ้น – เนื้อ – ตัว คือ น้ำกับต่อน ก็คือ น้ำกับเนื้อนั่นเอง)

ท่านบอกแล้วก็สั่งให้หากระดาษมาจดคาถาใส่ลงไป ม้วนเป็นหลอดกลม ๆ ส่งให้นายทหารท่านนั้น

หลวงพ่อมหาอมร เขมจิตโต (เจ้าคุณมงคลกิตติธาดา วัดป่าวิเวกธรรมชาน์ อ.ม่วงสามสิบ) ได้บอกว่า

"เมื่อเห็นหลวงพ่อจดอะไรให้เขาก็สนใจไปขอดู พบว่าเป็นคาถาสั้น ๆ ดังนี้ พุทโธ ภควา อรหัง อะ ท่านให้ท่อง 7 จบ แล้วอธิษฐานเอา ตามปรารถนา"

คาถานี้ เมื่อนำมาบรรจุไว้ในเหรียญรุ่นแรกของหลวงพ่อ ปรากฏว่า เขียนผิด เพี้ยนไปเป็น “ภควา พุทโธ อรหัง อะ” แต่หลวงพ่อก็ไม่ว่าอะไร ท่านกลับแสดงความเห็นว่า เขียนอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน

ภายหลังคุณชัยสิทธิ ได้สนใจเรื่องนี้เป็นอย่างมาก ได้กราบเรียนถามหลวงพ่อในวันหนึ่งว่า คาถานี้หลวงพ่อไปเอามาจากไหน

หลวงพ่อตอบว่า

“ในหนังสือสวดมนต์ 7 ตำนานไง ชอบอันไหนก็เอามา ดีทั้งนั้นแหละ”

สมมุติ – ปรมัตต์

“แต่เดิม ‘กระโถน’ ไม่มีชื่อ จะเรียกอะไรก็ได้ทั้งนั้นเพราะความจริงแล้วกระโถนไม่มี เป็นสักแต่ว่าธาตุเกาะกุมกันขึ้นเท่านั้น เป็นของสมมุติ ไม่เที่ยง มีแล้วก็หาไม่ เกิดแล้วก็ดับไป ร่างกาย จิตใจ และทรัพย์ศฤงคารของมนุษย์เรานี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน”

สมุทัย - มรรค

“ดูท่อนไม้นี่สิ สั้นหรือยาว ? สมมุติว่าคุณอยากได้ไม้ที่ยาวกว่านี้ไม้ท่อนนี้มันก็สั้น แต่ถ้าคุณอยากได้ไม้สั้นกว่านี้ ไม้ท่อนนี้มันก็ยาว หมายความว่า ตัณหาของคุณต่างหาก ที่ทำให้มีสั้น - มียาว มีดี - มีชั่ว มีสุข - มีทุกข์ ขึ้นมา ละตัณหาเสียได้เท่านั้น ทุกอย่างก็จบ”

สมถะ - วิปัสสนา

“บางแห่งเขาก็ว่า บัดนี้เราทำสมาธิ ต่อไปเราจึงจะทำวิปัสสนา บัดนี้เราทำสมถะ เป็นต้น อย่าให้มันห่างกันอย่างนั้นสิ...มันแยกกันไม่ได้หรอก มันจะแยกกันได้ก็แต่คำพูด เหมือนกับมีดเล่มหนึ่งนะ คมมันอยู่ข้างหนึ่ง สันมันก็อยู่อีกข้างหนึ่งนั่นแหละ มันแยกกันไม่ได้หรอก ถ้าเราจับด้ามมันขึ้นมาอันเดียวเท่านั้น มันก็ติดมาทั้งคมทั้งสันนั่นแหละ”