#echo banner="" บทบัญญัติข้อห้ามและศีลของสมณเพศ 08 นิสสัคคิยปาจิตตีย์/

คลิกเมาส์ที่ใดก็ได้ในเฟรมนี้เพื่อเรียกเมนูด่วน

บทบัญญัติข้อห้ามและศีลของสมณเพศ

นิสสัคคิยปาจิตตีย์ มี ๓๐ ข้อ ถือเป็นความผิดได้แก่

๑.

เก็บจีวรที่เกินความจำเป็นไว้เกิน ๑๐วัน

๑๖.

นำขนเจียมไปด้วยตนเองเกิน ๓ โยชน์ เว้นแต่มีผู้นำไปให้

๒.

อยู่โดยปราศจากจีวรแม้แต่คืนเดียว

๑๗.

ใช้ภิกษุณีที่ไม่ใช้ญาติทำความสะอาดขนเจียม

๓.

เก็บผ้าที่จะทำจีวรไว้เกินกำหนด ๑ เดือน

๑๘.

รับเงินทอง

๔.

ใช้ให้ภิกษุณีซักผ้า

๑๙.

ซื้อขายด้วยเงินทอง

๕.

รับจีวรจากมือของภิกษุณี

๒๐.

ซื้อขายโดยใช้ของแลก

๖.

ขอจีวรจากคฤหัสถ์ที่ไม่ใช่ญาติ เว้นแต่จีวรหายหรือถูกขโมย

๒๑.

เก็บบาตรที่มีใช้เกินความจำเป็นไว้เกิน ๑๐ วัน

๗.

รับจีวรเกินกว่าที่ใช้นุ่ง เมื่อจีวรถูกชิงหรือหายไป

๒๒.

ขอบาตรเมื่อบาตรเป็นแผลไม่เกิน ๕ แห่ง

๘.

พูดทำนองขอจีวรดีๆ กว่าที่เขากำหนดจะถวายไว้แต่เดิม

๒๓.

เก็บเภสัช ๕ (เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย) ไว้เกิน ๗ วัน

๙.

พูดให้เขารวมกันซื้อจีวรดีๆ มาถวาย

๒๔.

แสวงและทำผ้าอาบน้ำฝนไว้เกินกำหนด ๑ เดือนก่อนหน้าฝน

๑๐.

ทวงจีวรจากคนที่รับอาสาเพื่อซื้อจีวรถวายเกินกว่า ๓ ครั้ง

๒๕.

ให้จีวรภิกษุอื่นแล้วชิงคืนในภายหลัง

๑๑.

หล่อเครื่องปูนั่งที่เจือด้วยไหม

๒๖.

ขอด้ายเอามาทอเป็นจีวร

๑๒.

หล่อเครื่องปูนั่งด้วยขนเจียม (ขนแพะ แกะ) ดำล้วน

๒๗.

กำหนดให้ช่างทอทำให้ดีขึ้น

๑๓.

ใช้ขนเจียมดำเกิน ๒ ส่วนใน ๔ ส่วน หล่อเครื่องปูนั่ง

๒๘.

เก็บผ้าจำนำพรรษา (ผ้าที่ถวายภิกษุเพื่ออยู่พรรษา) เกินกำหนด

๑๔.

หล่อเครื่องปูนั่งใหม่ เมื่อของเดิมยังใช้ไม่ถึง ๖ ปี

๒๙.

อยู่ป่าแล้วเก็บจีวรไว้ในบ้านเกิน ๖ คืน

๑๕.

เมื่อหล่อเครื่องปูนั่งใหม่ ให้เอาของเก่าเจือปนลงไปด้วย

๓๐.

น้อมลาภสงฆ์มาเพื่อให้เขาถวายตน